جاى ديگر كتابى به نام « اسنى المفاخر فى مناقب الشيخ عبد القادر » از وى ياد شده است و به نوشته‌ى مترجمان ( - مشترك 11 / 801 ) « خلاصة المفاخر » را بگونه‌ى « تكمله » اى براى « روض الرياحين » نگاشته است . ترجمه‌ى نسخه‌ى پيشاور از احمد درويشى مريد جلال الحق و الدين بخارايى اوچى است ، كه پس از مرگ مرادش به فارسى درآورده است . نسخه‌ى ديگر را نوشاهى در موزه‌ى كراچى ديده ، كه مترجم را ناشناسى معروفى كرده كه به دستور همان شيخ جلال الدين بخارايى اوچى به فارسى برگردانده . و نگفته به روزگارش و يا پس از مرگش . هيچيك از اين دو منبع روزگار مترجم را ياد نكرده‌اند . آغاز : حمد له . صلات . مىگويد اضعف عباد اصلح اللّه شانه ، كه چون كتاب « خلاصة المفاخر فى مناقب شيخ عبد القادر » ( رض ) مشتمل است بر بعضى آيات عجيب و حكايات غريب . مشترك 11 / 801 ( 3 نسخه ) ؛ استورى ، تذكره 935 يافعى و دو كارش : 1 - روضة الرياحين فى . . . و ترجمه‌ى روضة الرياحين ، 2 - خلاصة المفاخر و ترجمه‌هايش ؛ زركلى 3 / 198 يافعى و « اسنى المفاخر . . . » او ؛ كشف الظنون 1 / 719 « خلاصة المفاخر . . . » ؛ كحاله 6 / 34 يافعى ؛ شريف التواريخ 1 / 818 نظم « خلاصة المفاخر » . اته 643 « ترجمه‌ى خلاصة المفاخر » ؛ ايوانف ، كرزن 857 كه مىگويد مترجم شاگرد جلال الدين بخارايى مخدوم جهانيان بوده است ؛ بادليان 332 ، 333 « ترجمه‌ى تكمله‌ى . . . » بنا همين سرآغاز ؛ فرهنگستان ، الفبايى 174 ؛ نوشاهى ، موزه 776 ( 2 نسخه ) . ترجمه‌ى خلاصة المفاخر . متن از يافعى ( - بالا ) . ترجمه‌ى منظوم از محمد غوث بخارايى - مفتاح الاخلاص . ترجمه‌ى خلاصة المفاخر . متن همان . ترجمه از ناشناس . گويا پيش از 910 / 1504 م . در ديباچه از خود نام نبرده است و مىنويسد : شيخ عبد اللّه يافعى . . . اين كتاب ( كه پيشتر از آن به « خلاصة المفاخر » نام برده ) را بر سبيل تكمله بر ، « روض الرياحين فى حكايات الصالحين » تاليف فرموده بود با سربندهاى « حكايت » از حكايت اول تا حكايت يكصد و نوزدهم . سپس حكايت‌هاى بىشماره . و در نسخهء 8871 گنج بخش 202 حكايت به شماره است و هر « حكايت » آغاز مىشود با زنجيرهء روايت آن حكايت 1 - به نقل از ابو الوفا ، 2 - به نقل از محمد شبئنكى ، 3 - از احمد ابو الحسن رفاعى ، 4 - از ابو سعيد قيلوى ، 5 - ابو الحسن بن ابو البركات نيشابورى ، 10 - على بن هيتى ، 15 - بعضى از اهل علم ، 20 - ابو محمد صالح ، 30 - على يعقوبى ، 40 - سليمان ماجد كردى ، 50 - از ابو عبد الله محمد مخزومى . به نوشته اته 643 و با اشاره به نسخه‌هاى بادليان 332 ، 333 بايستى ترجمه پيش از 910 ق / 1504 م انجام گرفته باشد . و از نشانىها به‌دست مىآيد - هرچند به گمان كه نسخه‌هاى زير از يك ترجمه است . آغاز : حمد له ، صلات . مىگويد اضعف العباد اصلح اللّه شأنه . كه چون « خلاصه المفاخر » فى مناقب غوث الملكوت قطب الصمدانى . . . الجيلانى ( رض ) . مشتمل است بر بعضى آيات عجيب و حكايات غريب كه هر يك جاذبه‌اى است مر طالبان .